Katona József Színhaz jest najbardziej znanym teatrem węgierskim. To teatr państwowy finansowany głównie przez miasto Budapeszt. Jako niezależny zespół teatralny Katona powstał w 1982 roku, niejako wydzielając się z Narodowego Teatru w Budapeszcie pod dyrekcją Gábora Székely i artystycznym przewodnictwem Gábor Zsámbéki’ego. Od 1989 roku głównym dyrektorem Katony jest Gábor Zsámbéki, głównym reżyserem Gábor Máté, a reżyserami współpracującymi Tamás Ascher i Péter Gothár . Wśród nich ważną rolę odgrywa Andor Lukáts – reżyser młodego pokolenia, którego inscenizacje regularnie pojawiają się w repertuarze Katony. Katona Jozsef Szinhaz ma silne powiązania międzynarodowe i jest członkiem – założycielem Unii Teatrów Europejskich. Zespół regularnie odbywa zagraniczne tournee – do rej pory występowali w ponad sześćdziesięciu miastach całego świata od Paryża do Chicago, od Londynu do Bogoty, od Mediolanu do australijskiej Adelajdy. Spektakle i artyści Katony wielokrotnie otrzymali ważne międzynarodowe nagrody.

Viktor Bodó –András Vinnai
ZWARIOWAŁPOCZYMUPADŁ

Na podstawie „Procesu“ Franza Kafki
Reżyseria: Viktor Bodó
Scenografia: Levente Bagossy
Kostiumy: Krisztina Berzsenyi
Asystent reżysera: Réka Budavári

Przedstawienie nie jest adaptacją Procesu Franza Kafki. I nawet jeżeli fabuła w pewnym sensie opiera się na powieści, to wszystkie sceny zostały przez nas zmodyfikowane tak, by przybliżyć je nam i współczesnemu widzowi. Naszą intencją było także stworzenie czegoś nowego. Józef K. zostaje aresztowany. Początkowo sądzi, że to wynik głupiego żartu, który koledzy spłatali mu z okazji urodzin. Punktem zwrotnym całej historii jest moment, w którym zdaje sobie sprawę, iż nic nie jest takie, jak sobie wyobrażał. Osądzający go tajemniczy trybunał, jego własne obsesje, a w końcu kobiety, które chcą mu pomóc… Wszystko to coraz bardziej zmusza go do walki, której nie może wygrać, ponieważ nawet nie wie, przeciw komu i dlaczego musi walczyć. Józef K. czyni ogromne wysiłki w kierunku uwolnienia się z absurdalnej sytuacji, w której się znajduje. Paradoksalnie zagłębia się w nią coraz bardziej, by w finale być świadkiem swojej własnej egzekucji. Przybywa na nią kompletnie oszalały, śpiewając i tańcząc. Podobno sam Kafka wielokrotnie wybuchał śmiechem, kiedy czytał rękopis Procesu swoim przyjaciołom. Także więc i tu, w spektaklu, szaleńczy śmiech to wszystko, co może zrobić Józef K. Jednakże uciekając od niewolących go reguł i wyśmiewając je, potwierdza paradoksalnie ich istnienie. Jego jedyną szansą jest odejście z tego świata. Ale i w tych drzwiach czuwa straż.
Nagrody:
Nagrody za najlepszą reżyserię, najlepszy spektakl i najlepszą scenografię na Węgierskim Festiwalu Teatralnym w Pécsu
Nagrody za najlepszą reżyserię i najlepszy spektakl na Festiwalu MESS w Sarajewie
Nagroda za najlepszą reżyserię, druga nagroda za najlepszy spektakl i nagroda za najlepszą rolę męską na Międzynarodowym Festiwalu KONTAKT w Toruniu
Nagroda za najlepszy spektakl na Festiwalu EX Ponto w Ljubljanie
Nagroda za najlepszy spektakl, najepszą scenografię, najlepsze kostiumy i najlepszą rolę męską na Studio Theatre Festival w Rijece